Nie ma uniwersalnego rozwiązania dla wszystkich inspekcji w podczerwieni za pomocą kamery termowizyjnej. Powinno się dopasować metodę do rodzaju kontrolowanego sprzętu i wymaganego poziomu szczegółowości. Istnieją jednakże trzy typowe metody, które obejmują większość sytuacji, w których można się wyszukać: termografia bazowa, termografia z trendem termicznym a także termografia porównawcza.
Termografia bazowa. Termografia bazowa to dobre miejsce na rozpoczęcie pracy w omal każdym zastosowaniu. Po pierwsze, skanuje się urządzenie w trakcie pierwszego uruchomienia lub w przyszłości w cyklu życia, gdy funkcjonuje ono tak, jak powinno, a następnie stosuje się to jako punkt odniesienia dla przyszłych sprawdzeniu. Niezależnie od tego, czy porównuje się obrazy termiczne z kamery w terenie, czy na komputerze za pomocą oprogramowania, takie podejście bazowe toruje drogę do wykrycia anomalii w późniejszym czasie. Termografia z trendem termicznym. Po ustaleniu linii podstawowej, można użyć termograficznych badań trendów do porównania rozkładu temperatury w tych samych komponentach w czasie. Może to pomóc w wykryciu spadku wydajności w czasie, dzięki czemu można zaplanować konserwację w czasie przestoju, zanim sprzęt zaplanuje ją za nas. Termowizyjny przegląd jest wtedy dokładniejszy. Termografia porównawcza. Jak można się spodziewać, oznacza to skanowanie podobnych elementów kamerą termowizyjną w podobnych ustaleniach i porównywanie wyników. Termowizja opiera się na założeniu, że podobne lub takie same komponenty, poddane podobnym obciążeniom, będą miały podobne profile temperaturowe. Gdy mamy trzy albo więcej komponentów, stosunkowo łatwo jest wychwycić anomalię. Łatwe, prawda? Cóż, w większości. Jest jeszcze jeden poziom złożoności, który należy wziąć pod uwagę: w zależności od porównywanych komponentów, rzeczywista różnica temperatur, którą można uznać za anomalię, będzie się różnić.
Źródło: wyciek.
Termografia bazowa. Termografia bazowa to dobre miejsce na rozpoczęcie pracy w omal każdym zastosowaniu. Po pierwsze, skanuje się urządzenie w trakcie pierwszego uruchomienia lub w przyszłości w cyklu życia, gdy funkcjonuje ono tak, jak powinno, a następnie stosuje się to jako punkt odniesienia dla przyszłych sprawdzeniu. Niezależnie od tego, czy porównuje się obrazy termiczne z kamery w terenie, czy na komputerze za pomocą oprogramowania, takie podejście bazowe toruje drogę do wykrycia anomalii w późniejszym czasie. Termografia z trendem termicznym. Po ustaleniu linii podstawowej, można użyć termograficznych badań trendów do porównania rozkładu temperatury w tych samych komponentach w czasie. Może to pomóc w wykryciu spadku wydajności w czasie, dzięki czemu można zaplanować konserwację w czasie przestoju, zanim sprzęt zaplanuje ją za nas. Termowizyjny przegląd jest wtedy dokładniejszy. Termografia porównawcza. Jak można się spodziewać, oznacza to skanowanie podobnych elementów kamerą termowizyjną w podobnych ustaleniach i porównywanie wyników. Termowizja opiera się na założeniu, że podobne lub takie same komponenty, poddane podobnym obciążeniom, będą miały podobne profile temperaturowe. Gdy mamy trzy albo więcej komponentów, stosunkowo łatwo jest wychwycić anomalię. Łatwe, prawda? Cóż, w większości. Jest jeszcze jeden poziom złożoności, który należy wziąć pod uwagę: w zależności od porównywanych komponentów, rzeczywista różnica temperatur, którą można uznać za anomalię, będzie się różnić.
Źródło: wyciek.